Meen to be yours คุณหนูมีนจะร้าย ตอนที่ 8

 

0 8

ยกให้ทั้งใจ

 

 

 

 

 

 

“ปล่อย!”

มีนาพยายามขืนตัวเองสุดความสามารถ แต่สหภัฐกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง ทั้งยังออกแรงลากข้อมือเธอจนแดงไปหมด

หญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ เธอยอมเดินตามมาจนกระทั่งสหภัฐดันร่างเธอเข้าไปในรถในตำแหน่งข้างคนขับ ก่อนที่ตัวเองจะเดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่ง

“ปั่นหัวพี่หรอมีน ตั้งใจยั่วโมโหกันใช่ไหม” เสียงเข้มตวาดอย่างเหลืออด

สหภัฐไม่อยากจะทนเก็บอารมณ์ของตนอีกต่อไปแล้ว

ในเมื่อมีนาชอบทำเหมือนเรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นนั้นเป็นเพียงความบังเอิญและไม่ตั้งใจ ทั้งที่เจ้าตัวเองนั่นแหละที่ตั้งใจทำให้เขาเป็นแบบนี้

ไหนจะเรื่องเทียวคุยเล่นกับผู้ชายคนนั้นคนนี้จนทำให้สหภัฐหึงจนขาดสติ

แล้วดูสิ เป็นแฟนกันไม่ทันข้ามวันกลับมาป่วนเขาถึงโรงอาหารคณะ

จะไม่ให้สหภัฐโกรธได้ยังไง

“ปั่นหัวอะไร มีนก็แค่อยากมาหาพี่ที่คณะบ้าง ทำไมต้องโมโหใส่กันด้วย”

มีนาขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ดวงตากลมโตฉายแววตัดพ้อ

“ไม่อยากให้มีนเข้ามายุ่งกับสังคมของพี่ขนาดนั้นเลยหรอ”

เป็นแบบนั้นจะคบกันไปทำไม เธอนึกว่าเป็นแฟนแล้วจะสามารถทำอะไรๆ ได้มากขึ้นซะอีก สุดท้ายความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอก็ยังเหมือนเดิม

“ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้ หมายถึงเรื่องขนม”

บอกว่าจะกินจะกิน สุดท้ายก็ไม่กิน ต้องเอาแต่ใจแค่ไหนถึงทำเรื่องแบบนี้ได้

มันอาจดูเป็นเรื่องเล็กๆ แต่มีนากำลังทำให้สหภัฐรู้สึกเหมือนถูกท้าทายจากเรื่องไม่เป็นเรื่องที่อีกฝ่ายตั้งใจจะเอาแต่ใจใส่กัน

หลายครั้งแล้วที่มีนาเอาแต่หักหน้าเขาต่อหน้าคนอื่น จนตอนนี้สหภัฐเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าตกลงเด็กนี่ไร้เดียงสาจริงหรือแอบร้ายลึกกันแน่

เอะอะก็เอาแต่บีบน้ำตา ทำตัวน่าสงสาร

คิดว่าตัวเองกำลังรับบทนางเอกผู้แสนอาภัพที่โดนผู้ร้ายอย่างเขาบีบบังคับขืนใจหรือยังไง สหภัฐก็แค่จะพาไปกินข้าวข้างนอกเท่านั้นเอง ทำไมต้องทำเหมือนเขาจ้องจะทำร้ายกันขนาดนั้นด้วย

“ฮึ่ก”

มีนายกมือปาดน้ำตาที่เริ่มรินไหลลงมาจนเปรอะสองข้างแก้ม

“ทำไม! สนุกหรอที่เห็นพี่เป็นตัวตลก” สหภัฐตะคอกสุดเสียงด้วยความโมโห

พอเขายอมเข้าหน่อย อีกฝ่ายก็ยิ่งทำตัวดื้อดึงมากกว่าเดิม ทั้งที่เมื่อก่อนเป็นฝ่ายยอมตามใจกันแทบทุกอย่างแท้ๆ

ทำไมสหภัฐต้องมาคอยตามติดผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ต้อยๆ ไม่ต่างจากไอ้ด่างแสนเชื่องแบบนี้ด้วย ทั้งที่เพียงกระดิกนิ้วให้สาวในมหาวิทยาลัยก็พร้อมตัวพร้อมใจที่จะยกและประเคนทุกอย่างที่เขาอยากได้มากองตรงหน้าแล้ว

“แล้วพี่เห็นมีนเป็นอะไรล่ะ ถึงได้ทำท่ารังเกียจกันนัก!”

มีนาเถียงกลับอย่างไม่นึกยอมแพ้

คิดว่าเธอโง่หรือไง หน้าสหภัฐไม่ได้ยินดีเลยสักนิดที่เห็นเธอ แตกต่างจากคู่รักคู่อื่นๆ ที่พอเจอหน้ากันก็เอาแต่มองตาหวานฉ่ำ ป้อนคำหวานหรือเทคแคร์กันทุกครั้งที่มีโอกาส

จริงอยู่ที่สหภัฐอาจไม่ใช่ผู้ชายแนวปากหวานโรแมนติก แต่บางครั้งการกระทำเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นรอยยิ้มดีใจที่ได้เห็นหน้าเธอ มันกลับไม่เคยมีให้เห็น

สุดท้ายแล้วคำว่า ‘แฟน’ สถานะที่ถูกเพิ่มขึ้นมามันก็ให้คุณค่าไม่ต่างจากเดิม

ในตอนนี้กับตอนที่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน มีนาไม่เห็นว่าสหภัฐจะทำตัวพิเศษขึ้นกว่าเดิมตรงไหนเลย

ไหนใครต่อใครก็ชอบว่ากันว่าคนเป็นแฟนกันมักจะมีช่วงโปรโมชั่นยังไงล่ะ

ดูตอนนี้สิ แฟนหนุ่มของเธอให้โปรโมชั่นนั้นได้ครบถึง 3 นาทีหรือยังเถอะ!

“ไม่อายบ้างหรือไงมีน เป็นผู้หญิงแล้วเที่ยวจับมือถือแขนผู้ชายต่อหน้าคนอื่น”

สหภัฐว่าเสียงนิ่งยามสบตา

แม้คนๆ นั้นจะเป็นเขา มันก็ไม่สมควรทำอยู่ดี

ทั้งเขาและมีนามีชื่อเสียงน้อยซะที่ไหน ใครต่อใครอาจจะเอาไปเรื่องของพวกเราไปพูดจาเสียๆ หายๆ ก็ได้

ผู้ชายอย่างสหภัฐน่ะไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก แต่ฝ่ายหญิงอย่างมีนาเนี่ยสิ...

ใครจะอยากให้แฟนตัวเองมีข่าวไม่ดีหลุดรอดออกไปในมหาวิทยาลัยกัน

“คนอื่นจะมองยังไง ชอบใช่ไหมถ้าจะมีคนเอาไปพูดว่าเป็นเด็กที่พี่กำลังคั่ว”

“มีนจับมือแฟนนะไม่ได้จับมือชู้ นี่มันยุคไหนแล้วทำไมต้องอายด้วย”

มีนาเถียงกลับ ทว่ามันกลับทำให้คนฟังอย่างสหภัฐรู้สึกเดือดมากขึ้นไปอีก

“งั้นก็จูบโชว์เลยดีไหม ไหนๆ ก็เคยทำกันมาแล้วนี่!”

“พี่คราม!”

“เอาสิ”

สหภัฐยื่นหน้าไปใกล้ ยามจ้องมองด้วยแววตาท้าทาย

“หรือเราจะทำกันตรงนี้เลยดี? ใต้ตึกคณะพี่ ให้คนเขารู้กันไปเลยว่าเด็กอักษรมาเสียตัวบนรถเด็กบริหาร”

มือเล็กง้างขึ้นเพื่อจะออกแรงตบ แต่สหภัฐกลับไม่คิดหลบ ทั้งยังคงสบตานิ่งๆ

มีนาสบตากับนัยน์ตาคมด้วยความรู้สึกโมโหและน้อยใจไปในเวลาเดียวกัน 

น้ำตาเริ่มอาบสองแก้มราวกับความอดทนสุดท้ายของเธอได้ขาดสะบั้นลง

“งั้นก็เอาเลยสิ ถ้ามีนยอมแล้วพี่ครามจะเป็นแค่ของมีนก็เอาเลย”

ไหนๆ เธอก็เป็นได้แค่แฟนที่ไม่สำคัญอยู่แล้วนี่ แค่ได้ตำแหน่งเมียเพิ่มขึ้นมาอีกสักตำแหน่งมันจะเป็นไรไป

หมับ!

มือหนารั้งลำคอเข้ามาจูบ หัวใจแมนๆ สั่นไหวอย่างน่าประหลาด

แววตาของมีนาทั้งอยากเอาชนะและประชดประชันไปในเวลาเดียวกัน มันทำให้สหภัฐรู้สึกราวกับตัวเองเป็นผู้ชนะ

ชายหนุ่มแทบทนรอให้ถึงตอนที่อีกฝ่ายอยู่ใต้ร่างของเขาไม่ไหวอยู่แล้ว

“อื้ม!”

“อืม...”

มือหนาปรับดันเบาะให้เอนราบ ก่อนจะขยับขึ้นคร่อม

ลมหายใจของคนทั้งคู่เริ่มกระชั้นขึ้นเรื่อยๆ ตามจังหวะห้วงอารมณ์ที่เพิ่มสูงขึ้น เช่นเดียวกับอุณหภูมิในร่างกายที่กำลังร้อนระอุ

สหภัฐถอดเสื้อยืดตัวเองออกให้พ้นตัว

มีนาจ้องมองภาพนั้นพลางกัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าหวานแดงซ่าน ขณะที่เจ้าตัวลอบกลืนน้ำลายลงคอ กระดุมเสื้อนักศึกษาสีขาวค่อยๆ ถูกไล่ปลดทีละเม็ด

ใบหน้าคมคายก้มสูดดมเนินอกขาวอวบอิ่ม ถูปลายจมูกไปมากับบราเซียสีแดงสดสวย กลิ่นกายหอมๆ ที่กำลังแผ่ซ่านออกมาจากคนตัวเล็ก ทำให้ชายหนุ่มได้แต่ก้มมองแฟนสาวของตัวเองด้วยท่าทางหื่นกระหาย

“อื้อ”

มีนาอยากจะเบือนหน้าหนี แต่ในเวลาเดียวกันเธอกลับอยากจดจำภาพครั้งแรกระหว่างกันเอาไว้ มือเล็กกำขอบกางเกงของสหภัฐเอาไว้แน่น

คลิ้ก!

ตะขอบราด้านหน้าถูกปลดออก ก่อนที่ริมฝีปากหยักและปลายลิ้นร้อนอ่อนนุ่มจะเริ่มทาบทับและละเลงลงบนปลายปทุมถันสีชมพูระเรื่อ ชายหนุ่มดูดดึงหน้าอกเนียนนุ่มด้วยริมฝีปากจนเกิดเสียงดังจ๊วบ

สหภัฐเงยหน้าสบตากับคนถูกกระทำไปด้วยอย่างจงใจ

“อื้ม! ซี้ด... พี่คราม”

ความเสียวปราดที่แล่นไปทั่วทั้งทรวงอกทำเอาเด็กสาวน้ำตาคลอ

สัมผัสที่ช่างแตกต่างจากเวลาสัมผัสมันด้วยปลายนิ้วของตัวเอง ทำให้เธอที่ไม่เคยจินตนาการถึงมันมาก่อน แทบจะสำลักความสุขออกมา

“อืม...”

สหภัฐคำรามในคอ

มือหนาล้วงเข้าไปใต้กระโปรงทรงพีชสีดำสนิท ก่อนจะค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวแหวกกางเกงชั้นในที่ชุ่มไปด้วยน้ำหวานใสจนเลอะเปรอะไปทั้งฝ่ามือ

ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมาด้วยความพอใจกับปฏิกิริยาทางร่างกายของหญิงสาวที่เขากำลังได้รับ

สวบ

นิ้วกลางสากแข็งออกแรงกดเพียงนิดก็แทรกเข้าไปในกายจนมิดข้อนิ้ว

สัมผัสลื่นหนุบหนับจากโพรงเนื้อนุ่มที่ตอดรัดกันไปมายิ่งทำให้ชายหนุ่มอยากที่จะแยงนิ้วเข้าออกไปเรื่อยๆ อย่างไม่คิดจะหยุดตัวเอง

“โอ้ย ฮื่อ...”

หญิงสาววัยสะพรั่งได้แต่สะบัดหน้าไปมา

มือเล็กจิกต้นแขนแกร่งเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียดเสียวปนเจ็บปวดที่กำลังได้รับ คิ้วเรียวนิ่วเข้าหากัน เผลอเม้มปากจนแทบจะห้อเลือดเมื่อต้องต่อสู้กับความรู้สึกแปลกประหลาดมากมายที่กำลังท่วมท้นอยู่ภายในอก

“อ่า... มีน”

สหภัฐเอ่ยเรียกเสียงพร่า

แรงตอดรัดในกายของมีนาทำให้เขาแทบคลั่ง

มีนาสะอื้น เธอค่อยๆ ผละหนีอย่างไม่รู้ตัว เมื่อได้มองสบกับแววตากระหายอยากของสหภัฐ ทว่าขยับออกเพียงเล็กน้อย เอวบางก็ถูกรั้งกลับมาอยู่ในอ้อมกอดของแฟนหนุ่มอีกครั้ง

ปลายนิ้วสากแข็งเริ่มเย้าแหย่เข้าออกไปมาในรูสวย

สหภัฐแยงนิ้วไปมาเสียจนเปียกชุ่มเปรอะด้านในกระโปรง โดยไม่ลืมใช้นิ้วโป้งบดคลึงขยี้ติ่งเกสรที่กำลังบวมเป่งเพราะอารมณ์หวามที่ท่วมท้นอยู่ในอกของเจ้าตัวไปด้วย

“อื้อ เธอ! ซี้ด... พี่คราม”

ความเสียวซ่านกัดกินไปทั่วทั้งน้องสาวสุดรักสุดหวงที่ไม่เคยยินยอมให้ใครแตะต้องและเชยชม

ใบหน้าหวานสวยเชิดขึ้นจนเผลอทำหน้าเหยเกออกมา

มันช่วยปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวของสหภัฐได้อย่างมากมาย

“อืม... เธอครับ” สหภัฐนิ่วหน้า

ความต้องการเริ่มพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนยากจะต้านทาน

“ตรงนี้ของเธอแข็งสู้มือมากเลยรู้ตัวไหม”

เขาเอ่ยกระซิบริมหูเด็กสาวเสียงพร่า

ติ่งเกสรกลางลำตัวที่กำลังแข็งขึ้นเป็นไตและขยายขนาดมากกว่าครั้งแรกที่สัมผัส เชิญชวนให้ชายหนุ่มบดขยี้มันแรงๆ ด้วยความหมันเขี้ยว

“ฮื่อ”

มีนาคว้าลำคอแกร่งไว้แน่น

เธอเริ่มที่จะขยับไปกอดแผ่นหลังหนาเอาไว้ราวกับหาที่พึ่งพิง

“พี่คราม มะ ไม่ เราไม่ไหว”

เสียงหวานเอ่ยกระเส่าราวกับทนไม่ไหวอีกต่อไป

สหภัฐเรียนรู้วิธีที่จะทำให้มีนามีความสุข และเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี

หยาดน้ำตาแห่งความสุขสมของหญิงสาวค่อยๆ ร่วงผล็อยลงมาหยดแล้วหยดเล่า และนั่นก็ทำให้พญามัจจุราชอย่างสหภัฐเลื่อนใบหน้าไปคลอเคลียแก้มใส ก่อนจะงับใบหูขาวเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงพร่าเร้าอารมณ์

“อ่า... แตกสิ แตกคานิ้วเราเลยที่รัก”

ว่าจบชายหนุ่มก็ขยับไปบดจูบเด็กสาวแลกลิ้นไปมาจนมีนาระทวยคาอ้อมกอด

“อื้อ อื้ม... จุ๊บ”

มีนาดูดลิ้นร้อนด้วยท่าทางเงอะงะ

เธอไม่เคยจูบใครมาก่อน นอกจากการอ่านผ่านเว็บบล็อกสำหรับวิธีจูบ

“อ่า มีน อึก อืม...”

สหภัฐส่งเสียงครางในลำคอ แววตาคู่คมฉายแววพอใจ

มีนาปรือตาขึ้นสบตา น้ำตาเอ่อคลอไปทั่วดวงตากลมโต

ภาพที่พาให้คนมองสบถดังลั่น

“shit!”

แม่งเอ้ย ใครสั่งใครสอนให้อ่อยแบบนี้กันวะ

สหภัฐปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว เขาคลำหาถุงยางในลิ้นชักหน้าคอนโซลรถแต่ไม่พบ ชายหนุ่มสบถอีกครั้งเขาขบกรามแน่น มองหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างชั่งใจ ก่อนที่ในที่สุดความต้องการที่มีอยู่ในอกก็ทำให้เขาทานทนไม่ไหวอีกต่อไป

สดก็สดวะ!

“ฮึ่ก... พี่ครามจะทำอะไร”

มีนามองหน้าสหภัฐด้วยแววตาตื่นๆ

เธอยกมือขึ้นดันอกแกร่งเอาไว้ด้วยความตกใจ

“มีน ขอเหอะ ไม่ไหวแล้วว่ะ”

สหภัฐว่าออกมาด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความทรมาน

ส่วนกลางลำตัวที่กำลังขยับขยายจนคับตุงไปทั้งกางเกงชั้นใน ทำเขารู้สึกอึดอัด มือหนาล้วงเอาท่อนเอ็นใหญ่มากดถูไปมาเบาๆ ลงบนกลีบกุหลาบสวยฉ่ำน้ำ

“ซี๊ด... อืม”

เพียงแค่สัมผัสภายนอกก็ให้ความรู้สึกดีมากเสียจนชายหนุ่มอดใจที่จะทำขั้นตอนต่อไปไม่ไหว

มีนาเกือบหลุดเสียงกรี๊ดออกมา แต่เธอยกมือปิดปากตัวเองเอาไว้ได้ทัน

มือเล็กๆ อีกข้างพยายามดันเอวแกร่งเอาไว้ เพื่อไม่ให้ท่อนส่วนโตน่ากลัวนั่นขยับเข้ามาสัมผัสกันมากไปกว่านี้

สหภัฐจับสองขาของเธอให้อ้าแยกออกจากกัน ก่อนจะเคลื่อนสะโพกเข้าหา

สะ สวบ!

“อ่าห์! แม่งเอ้ย”

แค่กดเพียงส่วนหัวยังรัดกันแน่นจนเขาเกือบจะแตกอยู่แล้ว

“มีน ซี๊ด... รัดเบาหน่อยที่รัก อ๊า เบาหน่อยครับ”

“อื้อ เธอ! อึ่ก...”

ใบหน้าหวานเชิดขึ้นด้วยความทรมาน

สัมผัสแปลกปลอมที่ถูกดันเข้ามาในกายพาให้โพรงเนื้อนุ่มขมิบตอดรัดถี่ยิบ เนินอกอวบอิ่มถูกขยำด้วยฝีมือหนา ใบหน้าคมคายกดลงก้มฟัดสูดดมความหอมเข้าเต็มปอด สะโพกหนาค่อยๆ ขยับดันเอวเข้าเบาๆ

“อ๊า!”

เสียว โครตเสียวเลยให้ตาย

มีนาคว้าคอสหภัฐมาจูบ

ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางที่เปี่ยมไปด้วยความสุขสมของแฟนหนุ่มมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกอายมากขึ้นเท่านั้น

ใบหน้าหวานแดงซ่าน สบตากับชายหนุ่มด้วยความรักที่เปี่ยมล้น

ทั้งหมดที่เธอยกให้เขา มันคือทุกสิ่งที่เธอมีแล้วจริงๆ

“อื้ม ฮื่ม... อึก”

คิ้วเข้มขมวดเป็นปม สีหน้าของสหภัฐในตอนนี้มันมีเพียงความต้องการและกระหายสัมผัสจากคนตัวเล็กมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาสบตากับมีนาด้วยความรู้สึกที่ไม่ต่างกัน ถึงแม้จะไม่เคยแสดงออกหรือพูดมันออกมา

มีน อืม... มีน

มีนาเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในชีวิตที่สหภัฐคิดจะแต่งงานด้วย

ตำแหน่งเจ้าสาวนั้นจะตกเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว

“อื้มมม”

มีนาหลับตาแน่น เธอรู้สึกจุกเสียดไปหมดแต่ก็เสียวจนน้ำตาไหล

ร่างเล็กได้แต่ดูดดึงลิ้นสากแรงๆ เพื่อหวังระบายอารมณ์ร้อนๆ ที่คุกรุ่นอยู่ในอกให้มันลดน้อยลงไปได้บ้าง

ยิ่งทำกลับยิ่งต้องการ

ลุ่มหลงมัวเมาไปกับรสรักร้อนๆ ที่สหภัฐมอบให้กันอย่างยากจะถอนตัว

สหภัฐขยับเอวเข้าออกระรัว เขากดกายกระแทกแรงๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังตั่บ

“อึก!”

เขาจะแตกแล้ว จะแตกอยู่แล้ว

“กรี๊ด”

มีนาหลุดเสียงร้องด้วยความตกใจทันทีที่ส่วนปลายหยักของท่อนเอ็นแกร่งชนเข้ากับผนังมดลูกภายใน

ความรุนแรงในรสรักทำให้เธอมีความสุข ทว่ามันกลับเป็นความสุขที่เปี่ยมไปด้วยความทรมานจนอดที่จะหลุดเสียงกรีดร้องออกมาไม่ได้

สหภัฐกดจูบปิดปากจนเขาโดนมีนากัดลิ้นเต็มแรง หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่คิดนึกโกรธเลยแม้แต่น้อย เขาคำรามต่ำๆ ในลำคอ กระแทกเอวรัวแรงจนร่างเล็กและเบาะรถสั่นคลอนไปทั้งคัน

“อึ่ก ฮึ่ก...”

ความจุกเสียดเสียวที่ได้รับทำให้เด็กสาวน้ำตารินไหลเป็นระยะๆ แต่มันกลับไม่ได้มาจากความเจ็บปวด

มันเกิดขึ้นจากความสุขสมต่างหาก

มือหนาบีบขยำเนินอกนุ่มเปลือยเปล่าแรงๆ เขาร่อนเอวส่ายไปมาเป็นจังหวะ

รู้สึกดีจนแทบบ้า

ทั้งมันส์ ทั้งเสียวจนหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว

สีหน้าเปี่ยมอารมณ์ล้นของมีนายิ่งทำให้ชายหนุ่มอยากที่จะสัมผัสเธอรุนแรงมากขึ้น ตักตวงความสุขและความหอมหวานจากกายเล็กครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่หยุดหย่อน

“อือ... ฮื่อ”

มีนาเริ่มไร้เรี่ยวแรงจนได้แต่ยอมให้สหภัฐทำตามที่ต้องการ

เธอหมดแรง แม้แต่จะขยับร่างกายหนีก็ยังทำไม่ไหว ร่างเล็กสั่นคลอนอย่างรุนแรง เส้นผมกระจัดกระจายทั่วใบหน้าสวยตามจังหวะการถูกกระแทกในร่างกาย

“อ่าห์ มีน มีนครับ”

มีนาขมวดคิ้ว ใบหน้าเหยเก เพราะรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก

มันแรง... แรงมากๆ เลย

หญิงสาวกัดปากตัวเองแน่น

รสรักที่ถึงใจถึงอารมณ์ของคนรักทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคนอื่นๆ ถึงชอบเปรียบเซ็กส์ที่ดีดั่งถึงสรวงสวรรค์กันนัก เพราะสิ่งที่เธอกำลังรู้สึกอยู่ในตอนนี้ มันไม่ต่างเลยสักนิดเดียว

หัวสมองมันขาวโพลนคล้ายเธอกำลังลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

ทุกสรรพยางค์ของร่างกายถูกควบคุมและสัมผัสโดยร่างหนากำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม หยดเหงื่อของเราไหลผสมปนเปจนแยกจะยากออกว่าเป็นของใคร

เครื่องปรับอากาศเย็นๆ ไม่อาจดับพิษรักที่เกิดจากเพลิงปรารถนาของคนทั้งคู่ที่มีแก่กันได้เลย

“อื้ม”

สหภัฐก้มดูดลำคอขาว ตราตรึงความเป็นเจ้าของเอาไว้แรงๆ จนเกิดรอยรักสีช้ำคล้ายรูปทรงกลีบกุหลาบเข้มๆ เป็นภาพที่น่ามองและเพิ่มความเซ็กซี่ให้แก่ผู้หญิงของเขา ยามค่อยๆ ผละใบหน้าออกเพื่อมองสบตา

กึก พรวด!

ของเหลวสีขุ่นพุ่งกระฉูดเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มจนชุ่มฉ่ำและล้นทะลักออกมาด้านนอก ทั้งชายกระโปรง กางเกงชั้นในและเบาะรถ

ไม่มีพื้นที่ตรงไหนเลยที่ว่างเว้น ตอนนี้มันเต็มไปด้วยหยดน้ำกามของทั้งสอง

กลิ่นคาวคลุ้งของรสเซ็กส์ตลบอบอวลไปทั้งห้องโดยสาร

เสียงหอบหายใจดังกระเส่าขาดห้วงเป็นจังหวะ

“อ่า...”

สหภัฐกดกายแน่นๆ แรงๆ ในจังหวะสุดท้าย ชายหนุ่มซึมซับความรู้สึกสุดยอดผ่านแววตาและทั่วร่างกายของตนเอง โดยเฉพาะส่วนนั้น... ที่ดูเหมือนจะได้กำไรมากที่สุด

“อื้อ”

มีนาหอบหายใจ ปรือตามองสหภัฐด้วยท่าทางอ่อนล้า

เขารักเธอ ‘แรง’ มากๆ

หญิงสาวในเวลานี้รู้สึกเหมือนถูกสูบพลังไปทั้งตัวอย่างไรอย่างนั้น

สหภัฐสบตามีนาด้วยแววตาหื่นกระหาย

ลิ้นร้อนดูดเลียยอดปทุมถันอย่างเอร็ดอร่อยจนเกิดเสียงดังจ๊วบ มีนาหลุดสะอื้นออกมาแผ่วเบา ร่างทั้งร่างกระตุกเล็กน้อยหลังจากที่เธอรู้สึกเสร็จสมไปทั้งกาย

ดวงตากลมโตสบกับนัยน์ตาคู่คมที่แฝงไปด้วยเสน่ห์ของสหภัฐ

ในหัวเธอตอนนี้ได้แต่นึกว่าความสัมพันธ์หลังจากนี้ของสองเราจะเป็นเช่นไร

มันจะเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างที่เธอหวังเอาไว้หรือไม่

“อ่า ชอบไหม” สหภัฐยกยิ้มยามเอ่ยกระซิบ

“ชอบของเราไหมเด็กดี”

“มันแน่น... แน่นไปหมดเลย”

มีนาตอบกลับตามความจริง

เธอเคยได้ยินมาว่าหลังจากถึงจุดสุดยอดแล้ว ตรงนั้นของผู้ชายจะอ่อนตัวลง แต่ทำไมสิ่งที่เธอรู้สึกในตอนนี้ถึงได้ยังคับแน่นไปทั้งช่วงล่างของเธออยู่แบบนี้กันล่ะ

ไม่เห็นเข้าใจเลย

มีนากัดปากด้วยท่าทางประหม่า แก้มขาวแดงเรื่อเมื่อนึกไปถึงน้ำเชื้ออุ่นๆ ที่เธอยังคงรู้สึกได้ว่ามันเลอะเปรอะไปทั่วดอกไม้งาม

ในเวลานี้เธอกลับไม่กล้าแม้แต่จะก้มมองให้รู้สึกกระดากอายมากไปกว่าเดิม

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก นึกเอ็นดูในคำตอบนั้นอยู่ไม่น้อย

“อวบๆ แน่นๆ หนูไม่ชอบหรอคะ”

สหภัฐยื่นหน้าเข้าหาแฟนสาวที่พึ่งตกอยู่ในสถานะ ‘เมีย’ หมาดๆ ของตนอย่างนึกแกล้ง เอวหนาส่ายควงไปมาให้ส่วนที่กลับมาแข็งขืนอีกครั้งครูดไปกับผนังเนื้ออ่อนนุ่มด้านใน

“อื้อออ”

มีนาดันบ่าหนาให้ออกห่างจากตัว เมื่อความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างกำลังเล่นงานเธอเสียจนรู้สึกวูบไหวไปทั้งอก

“คราม มีนเจ็บ” เสียงหวานกระซิบแผ่วเบาให้ร่างหนาขยับมากดจูบเบาๆ

“เจ็บหรือเสียว หืม...”

นัยน์ตาคู่คมมองสบกับดวงตากลมอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเริ่มขยับเคลื่อนสะโพกด้วยจังหวะเนิบนาบ ทว่ากลับสร้างความเสียวหฤหรรษ์ให้แก่คนได้รับอย่างมากมาย

“อื้ม ซี้ด... พี่คราม”

เสียงครางหวานๆ ทำให้สหภัฐพอใจ เขาแสยะยิ้มร้าย ใช้ฝ่ามือตรึงยึดเอวบางเอาไว้แน่น ยกร่างเล็กให้ขยับขึ้นนั่งตักตัวเอง ส่วนตัวเองนั้นปรับเบาะนั่งให้เอนลงเล็กน้อยเพื่อเพิ่มพื้นที่ให้สามารถทำอะไรกันได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

ดูท่าเหมือนว่ามีนาจะถูกใจท่วงท่านี้อยู่ไม่น้อย เพราะส่วนอ่อนนุ่มเล็กๆ นั่นกำลังขมิบรัดเกร็งตัวตนของสหภัฐจนเจ็บไปหมด

แต่อย่างว่าอีกฝ่ายไม่เคยผ่านมาผู้ชายคนไหนมาก่อนมันก็ต้องรัดแน่นแบบนี้อยู่แล้ว แตกต่างจากเวลาได้ลิ้มลองกับผู้หญิงที่เคยผ่านมือชายอื่นมานับครั้งไม่ถ้วนชนิดที่เทียบไม่ติด

“อ๊ะ! ซี้ด”

ความรู้สึกหน่วงในช่องท้องเหมือนส่วนนั้นที่เชื่อมต่อกันมันกำลังขยับเข้ามาลึกกว่าเดิม ทำให้มีนานิ่วหน้า มันเสียวซาบซ่านจนเธออธิบายไม่ถูก

“ขึ้นให้พี่หน่อยสาวน้อย”

สหภัฐเอ่ยเสียงนุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้ากับบ่าเล็กด้วยท่าทางออดอ้อนเช่นเดียวกับงานสายตา

“มีนขึ้นให้ครามหน่อยนะคะ”

“อื้ม... เธอ”

มีนาก้มหน้าซุกคอสหภัฐ ใบหน้าหวานแดงกล่ำด้วยความอาย

ขึ้นอะไรกัน เธอไม่ใจกล้าพอที่จะทำแบบนั้นหรอก

สหภัฐหลุดหัวเราะเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู ก่อนจะยกสองมือขึ้นโอบแผ่นหลังบางเอาไว้แล้วลูบขึ้นลง เพื่อปลอบประโลมคนที่ดูมีท่าทีตื่นกลัวผสานไปกับความขวยเขิน จมูกโด่งกดลงบนซอกคอหอมๆ ทาบทับริมฝีปากลงไปบนผิวเนื้อ

“หอมจัง ได้แบบนี้อยากทำทุกวันเลย”

มีนาเม้มปากแน่น ยกมือตีปากสหภัฐเบาๆ

“พูดอะไรเนี่ย”

“พูดจริงนี่คะ” สหภัฐมองตาอ้อนๆ

“ไหนอ่ะ เมื่อไหร่จะขย่มของครามคะน้องมีน”

มีนากัดปากจนห้อเลือด ใบหน้าหวานแดงซ่าน นัยน์ตากลมจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของสหภัฐอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจทำตามอย่างว่าง่าย

มันต้องทำแบบไหนกันนะ

ใช่แบบนี้รึเปล่า

“อ่า... ดีจัง”

สหภัฐส่งเสียงครางในลำคอ แววตาคู่คมฉายชัดไปด้วยความพอใจ

ท่านี้ทั้งลึกทั้งแน่น รู้สึกมันส์สุดๆ ไปเลย

“อื้อ...”

มีนาขมวดคิ้วเป็นปม เธอเผลอเกร็งไปทั้งตัว

สองมือเล็กวางลงตำแหน่งกลางแผ่นอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดต้นคอแกร่งจนขึ้นสีแดงช้ำ ขบกัดแผ่วเบาครั้งแล้วครั้งเล่าจนได้ยินเสียงครามต่ำๆของคนรักที่ดังออกมาให้ได้ยินเป็นระยะ

“อ่าห์ มีน”