Meen to be yours คุณหนูมีนจะร้าย ตอนที่ 3

 

0 3

‘แฟน’ พี่คราม

 

 

 

 

 

 

 

@ BAE BELz nightclub

“หูย! น่าตื่นตาตื่นใจจังเลยอ่ะ”

มีนาพยายามเก็บอาการตื่นเต้นที่ได้ออกเที่ยวกลางคืนเป็นครั้งแรกเอาไว้ในใจ แม้มันจะยากมากๆ เลยก็ตาม

บรรลุนิติภาวะมาก็หลายปีแล้ว แต่เธอแทบไม่เคยได้เข้ามาเที่ยวเล่นในสถานที่แบบนี้เลยสักครั้ง

แสงสีเสียงมากมายรายล้อมอยู่รอบตัว เหล่าผีเสื้อและนักท่องราตรีมากมายที่กำลังรื่นเริงอยู่กับแสงไฟ มันช่างพาให้หัวใจดวงน้อยในอกเต้นรัวเร็วอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากันด้วยความประหม่า นัยน์ตากลมโตสะท้อนแสงสีที่สาดส่องลงมาตกกระทบจนน่าดูหลงใหลมากขึ้นกว่าเดิมในสายตาของคนมอง

แม้ผู้คนจะค่อนข้างแออัด แต่เครื่องปรับอากาศก็ทำงานได้อย่างดีเยี่ยม อากาศด้านในร้านเย็นฉ่ำ และเพดานด้านบนก็ถูกยกขึ้นสูงกว่าปกติจนมีนาไม่ได้รู้สึกอึดอัดกับสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวอย่างที่กังวลเอาไว้

เธอชักจะชอบที่นี่ซะแล้วสิ

การได้ออกมาเปลี่ยนบรรยากาศในยามค่ำคืนบ้างมันให้ความรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง สหภัฐถึงได้ชื่นชอบสถานที่แบบนี้นัก

มีนาปรายตามองบรรดาสาวสวยภายในร้านที่ต่างก็พากันแต่งตัวนุ่มห่มน้อยชิ้น เพื่อโชว์เนื้อหนังและอวดผิวของตัวเองกันทั้งนั้น

เธอได้แต่ก้มมองตัวเอง ก็คิดไว้ว่าชุดที่เลือกสวมมาวันนี้จะแอบแซ่บแล้วนะ เจอคนอื่นไปเธอดูกลายเป็นผู้หญิงเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ไปเลย

โลกสมัยนี้ช่างหมุนไปเร็วจริงๆ

“เธอดูชอบที่นี่นะมีน”

จ้าวสมุทร หนุ่มลูกครึ่งเอเชียตะวันออก เพื่อนสนิทหนึ่งในกลุ่มที่มีนามักใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ด้วยกันกระซิบถามข้างๆ หู

ในไนต์คลับค่อนข้างเปิดเพลงเสียงดัง หากไม่พูดใกล้ๆ ก็คงยากที่จะได้ยิน

มือหนาคว้าเอวบางของเพื่อนสาวมาโอบไว้หลวมๆ เป็นการกันไม่ให้คนอื่นๆ เข้ามายุ่งวุ่นวายกับพวกเขาไปในตัว

มีนาน่ารักน้อยซะที่ไหน แค่อีกฝ่ายก้าวเข้ามาด้านในก็มีแต่หนุ่มๆ รอคอยจังหวะเข้ามาขายขนมจีนจนเขาต้องตวัดสายตาดุๆ ไปมองกันเอาไว้ไม่หวาดไม่ไหว

อย่างที่รู้ๆ กัน นักท่องราตรีที่นี่ต่างก็มาเที่ยวกันด้วยจุดประสงค์ที่หลากหลาย

บ้างก็มาหาเพื่อน บ้างก็มาหาแฟน

บ้างก็แค่ต้องการผ่อนคลาย

บ้างก็ต้องการมาหาสาวๆ ไปขึ้นเตียง

ดูท่าเพื่อนสนิทเขามักจะดึงดูดกลุ่มคนประเภทหลังสุดเข้ามาหาซะมากกว่า

ถ้าไม่ใช่ได้รับเชิญมางานวันเกิดของเพื่อนร่วมคลาสที่ค่อนข้างสนิทกับกลุ่มพวกเขาด้วย จ้าวสมุทรไม่มีทางยอมพามีนามาที่นี่ง่ายๆ แน่

“อื้อ ชอบสิ ที่นี่ดูน่าสนุกสุดๆ ไปเลย”

มีนายกยิ้มหวานให้เพื่อน พลางปรายตามองไปรอบๆ ตัวไม่หยุด

นัยน์ตาคู่สวยเป็นประกายยามต้องแสงไฟ

เธอได้ยินมาว่าที่นี่ติด 1 ใน 5 ของสถานบันเทิงที่ดีและน่าท่องเที่ยวที่สุดของประเทศเลยด้วยซ้ำ

ทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่ล้วนแล้วตอบโจทย์ความต้องการของลูกค้า รวมไปถึงการดูแลความปลอดภัยที่จัดว่าอยู่ในระดับดีเยี่ยม ทำให้ BAE BELz ถือได้ว่าเป็นไนต์คลับในฝันที่หนึ่งในใจของใครหลายๆ คนได้อย่างไม่ยากเย็น

ยิ่งเดินลึกเข้ามาด้านในมากเท่าไหร่ เสียงดนตรีก็ยิ่งดังกระหึ่มมากขึ้นเท่านั้น

มีนาได้แต่จ้องมองสิ่งรอบตัวที่ไม่คุ้นชินเลยสักนิดด้วยความสนใจ

ไม่นานพวกเขาก็เดินมาถึงโซนฝั่งขวาที่เป็นแหล่งรวมตัวของเพื่อนร่วมคลาสที่มาร่วมงาน โดยหญิงสาวเจ้าของวันเกิดเดินชนแก้วต้อนรับทุกๆ คนอยู่ด้วยรอยยิ้ม

มีนาหันมองจ้าวสมุทรเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเข้าไปทักทายเจ้าของวันเกิดที่วันนี้ดูสวยเป็นพิเศษ พร้อมกับกล่องของขวัญในมือ

“สุขสันต์วันเกิดนะพาเพลิน”

มีนายกยิ้มหวาน

มือเล็กยื่นกล่องของขวัญที่ถูกห่อด้วยกระดาษสีชมพูลวดลายน่ารักไปด้านหน้าให้อีกฝ่ายรับเอาไว้

“อันนี้เรากับมีนขอให้ด้วยกันเลยนะ หวังว่าเธอจะไม่ว่าอะไร” จ้าวสมุทรว่ายิ้มๆ

“ขอบใจนะ แต่แหมฟีลแฟนอีกแล้ว น่าอิจฉาจังเลย”

พาเพลินหรี่ตามองคนทั้งคู่สลับกันไปมาด้วยแววตากึ่งล้อเลียน

“ของขวัญมันค่อนข้างราคาสูงต่างหากเลยต้องหารกันซื้อ”

มีนายกมือป้องปาก พลางขยับไปกระซิบข้างๆ หูเพื่อน

อาจเพราะจ้าวสมุทรเป็นเพื่อนผู้ชายเพียงคนเดียวที่มีนาสามารถไปไหนมาไหนด้วยได้อย่างสนิทใจ ใครหลายคนจึงชอบจิ้นจับคู่ให้เราสองคนเลื่อนขั้นไปเป็นสถานะที่มากกว่านั้น

มีเพื่อนในคลาสจำนวนไม่น้อยที่เข้าใจไปแล้วว่าเธอกับจ้าวสมุทรเป็นแฟนกัน

ตอนแรกมีนาแอบกังวลใจ กลัวว่าจ้าวสมุทรจะเดือดร้อนเพราะข่าวลือที่ไม่ใช่ความจริง แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้สนใจที่จะแก้ข่าวเลยสักนิด แถมยังเห็นดีเห็นงามที่ทุกคนเข้าใจแบบนั้นอีกต่างหาก

‘ปล่อยให้เจ้าพวกนั้นคิดว่าเธอมีแฟนแล้วก็ดีนะมีน จะได้ไม่ต้องมีผู้ชายที่ไหนมายุ่งวุ่นวายให้ต้องรำคาญใจ เราเองก็เบื่อที่จะปฏิเสธพวกผู้หญิงที่เข้ามาหาเต็มทนแล้วเหมือนกัน’

นั่นเป็นเหตุผลที่จ้าวสมุทรมอบให้เธอ และตอนนี้มีนาก็เริ่มคิดเหมือนกันแล้วว่ามันก็อาจจะดีแล้วจริงๆ อย่างที่เพื่อนบอก

“มีน! โจ! ทางนี้ๆ”

ลิลล์โบกมือส่งสัญญาณให้เพื่อนมานั่งด้วยกัน

วันนี้เธอมากับพี่ชายคนโตที่งอแงจะออกมาเที่ยวด้วยให้ได้ จึงไม่ได้มาพร้อมกันกับพวกเพื่อนในกลุ่ม

“ตามสบายเลยนะ ขาดเหลืออะไรบอกได้เลย วันนี้เพลินเลี้ยงเอง”

พาเพลินเอ่ยบอก ให้มีนาพยักหน้ารับ

จ้าวสมุทรสะกิดแขนมีนาเบาๆ พร้อมกับเพยิดหน้าไปทางลิลล์ที่ตะโกนเรียก

ทั้งคู่เดินไปนั่งร่วมโต๊ะด้วยกันกับลิลล์ โดยปล่อยให้เจ้าของวันเกิดอยู่พูดคุยกับเพื่อนอีกหลายคนที่เริ่มพากันทยอยเดินเข้ามาในโซนที่ถูกจัดจองเอาไว้

“แล้วพี่เรย์ล่ะ”

จ้าวสมุทรเลิกคิ้วถาม เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวนั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียว ทั้งๆ ที่บอกว่าจะมากับพี่ชาย

“อยู่ห้องน้ำน่ะสิ” ลิลล์ยู่หน้าเล็กน้อยอย่างนึกเซ็ง

วันสนุกๆ ของเด็กๆ แท้ๆ ไม่รู้ว่าจะดื้อตามมาด้วยทำไม

เห็นๆ อยู่ว่าเรย์ตันไม่ได้อยากเที่ยวอะไรมากมายอย่างที่แสดงออกมาหรอก อีกฝ่ายต้องการมาคุมความประพฤติของเธอชัดๆ

“มีพ่อตามมาคุมแบบนี้ ทำอะไรลำบากแย่”

จ้าวสมุทรหัวเราะกับท่าทางของเพื่อน

ยังไม่ทันที่ลิลล์จะได้เอ่ยบ่นอะไรออกมาต่อ มีนาที่กำลังมองไปฟลอร์เต้นกลางไนต์คลับก็เอ่ยถามขึ้น ให้เพื่อนสนิททั้งสองคนหันไปมองตามซะก่อน

“ตรงนั้นเขาทำอะไรกันน่ะ คนเต็มเลย”

ทุกพื้นที่ในคลับต่างถูกจับจองจนเต็มไปหมดแทบทุกโต๊ะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีโซนตรงกลางจะมีผู้คนพร้อมใจกันไปยืนอัดกันแน่นขนัดมากกว่าโซนอื่นๆ จนรู้สึกสงสัย

“ตรงไหนนะ” ลิลล์หันมองตาม

“อ่า... เหมือนจะรุมดูดีเจกันรึเปล่านะ” จ้าวสมุทรสันนิษฐาน

“ดีเจหรอ”

มีนาตาลุกวาว นัยน์ตาคู่สวยฉายแววนึกสนุกออกมาอย่างชัดเจน

“ไปๆๆ ไปกันนะ เราอยากไปดูด้วย”

เสียงหวานติดกระตือรือร้นราวกับเด็กน้อยที่เจอของเล่นใหม่ ให้จ้าวสมุทรยกยิ้ม พลางส่ายหัวเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู

แล้วแบบนี้ใครจะไปขัดใจได้กันล่ะ

ลองไม่ตามใจพาไปดูก็คงดูใจร้ายเกินไปหน่อยแล้ว

 

 

 

 

 

“กรี๊ด! กรี๊ด พี่ยีนส์!! กรี๊ด!”

เสียงกรีดร้องของผู้คนดังกึกก้องทั้งชายและหญิง ขณะที่ด้านบนเวทีนั้นกลับเป็นนักร้องใต้ดินสาวสวยคนหนึ่งที่กำลังเดินไปคว้ากีต้าร์ไฟฟ้ามาสะพายไว้ เพื่อเล่นเพลงสดให้ฟัง แทนที่จะเป็นดีเจมาเปิดเพลงอย่างที่คาดเดาเอาไว้

มือเล็กปรับสายกีต้าร์ให้เข้าที่เรียกเสียงฮือฮาดังสนั่น โดยที่เจ้าตัวทำเพียงแค่ขยับร่างกายนิ่งๆ โดยไม่ได้พูดทักทายอะไรด้วยซ้ำ

เธอเป็นนักร้องใต้ดินที่ไม่ได้ขึ้นสังกัดค่ายกับใคร และไม่เคยออกอัลบั้มเพลงใดๆ มาก่อน ทว่ากลับมีชื่อเสียงในหมู่นักท่องราตรีอย่างหาตัวจับได้ยากคนหนึ่ง

รอยสักสีสวยที่ปรากฏอยู่ตามเรือนร่างกาย ทำให้มีนามองอย่างนึกสนใจ

ผู้หญิงอะไรเท่ห์ชะมัดเลย

ไม่แปลกที่คนต่างพากันมามุงดูใกล้ๆ หน้าเวทีกันมากมายขนาดนี้

เธอแค่ได้เห็นภาพผ่านจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งไว้บริเวณด้านข้างของร้านยังอดใจเต้นไม่ได้ แล้วตัวจริงที่ยืนอยู่บนเวทีนั่นจะทำให้คนด้านหน้าใจสั่นได้ขนาดไหนกัน

มีนาเซนิดหน่อย เมื่อพยายามขยับไปใกล้ๆ อีกแต่ก็ถูกใครบางคนชนให้ถอยกลับมาตามเดิม

“มองไม่เห็นเลยอ่ะ”

ริมฝีปากเล็กยู่เข้าหากันเล็กน้อย

ตอนนี้แม้กระทั่งจอมอนิเตอร์บนกำแพงนั่น เธอก็แทบมองไม่เห็นแล้วด้วยซ้ำ

คนจะเยอะไปไหนเนี่ย!

จ้าวสมุทรโอบเอวเล็กเอาไว้หลวมๆ เป็นการปกป้องเพื่อนสนิทไปในตัว และกันไม่ให้คนตัวเล็กถูกคนอื่นๆ เบียดจนล้มลงไปกองกับพื้น

พลั่ก!

“อ๊ะ!”

มีนาหลุดเสียงร้องออกมา

อยู่ๆ ผู้หญิงด้านข้างที่กำลังกระโดดเต้นสุดพลังตามจังหวะเพลงและเสียงร้องสดของนักร้องสาวด้วยท่าทางเมามันส์ก็สนุกสนานซะจนเผลอยกข้อศอกขึ้นมากระแทกข้างลำตัวของเธอเข้าเต็มแรงอย่างไม่ทันระวัง

พรึบ!

จ้าวสมุทรรั้งข้อมือมีนาเอาไว้แน่น เพื่อดึงไม่ให้อีกฝ่ายกระเด็นออกไปจากตัวจนพลัดหลงกันในกลุ่มในหมู่มาก

ใบหน้าหวานกระแทกกับอกกว้างของเพื่อนสนิทจนเจ็บปลายจมูกไปหมด คล้ายลูกบาสเก็ตบอลที่ถูกคว้าออกไปแต่กลับถูกเพื่อนในทีมดึงกลับมาได้

คราวนี้ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังโอบกอดกันอยู่ท่ามกลางฟลอร์เต้นรำไม่มีผิด

มีนาเผลอเงยหน้าสบตากับจ้าวสมุทรที่ก้มลงมองกันพอดีด้วยแววตาตื่นตกใจ

เธอคิดว่าตัวเองจะล้มลงไปจนถูกกลุ่มนักเต้นเหยียบซ้ำแล้วจริงๆ

โชคดีชะมัดเลยที่จ้าวสมุทรไวพอที่จะคว้ากันเอาไว้ได้

พรึบๆ

ฝ่ามือหนาของใครบางคนสะกิดบริเวณหัวไหล่ด้านหลังของจ้าวสมุทรให้เจ้าตัวละสายตาจากเพื่อนสนิทไปมอง

ผัวะ!

นัยน์ตากลมโตเบิกกว้าง เมื่ออยู่ๆ จ้าวสมุทรก็ถูกใครบางคนปล่อยหมัดเข้าเต็มเปาจนเซไปอีกทาง

“โอ๊ย!” ชายหนุ่มนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

เขาไม่ทันตั้งตัว จึงทำให้ไม่ได้ป้องกันตัวเองเอาไว้เลย

“พี่คราม...”

มีนาพึมพำแผ่วเบาด้วยสีหน้าช็อคๆ เมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัดๆ

หญิงสาวยืนนิ่งค้างไปราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง

สหภัฐมาทำอะไรที่นี่ และที่สำคัญเขาทำร้ายร่างกายเพื่อนสนิทของเธอทำไม

“นายมายุ่งอะไรกับแฟนฉัน”

น้ำเสียงทุ้มเข้มติดหงุดหงิด หากแต่ชัดถ้อยชัดคำจนทำให้ผู้คนรอบข้างต่างพากันหันมาสนใจพวกเขาแทนที่จะสนใจเสียงเพลงตรงหน้า

แต่ละคนต่างเริ่มขยับออกกลายเป็นลานกว้างขนาดย่อมทรงกลม โดยมีพวกเขายืนอยู่ตรงกลาง ท่ามกลางความชุลมุนในไนต์คลับ

“ฮะ!?”

มีนาตาโตหลุดเสียงร้องออกมาก่อนเป็นคนแรกกับสิ่งที่ได้ยิน ก่อนที่จ้าวสมุทรจะเริ่มตั้งสติได้อีกคน

“แฟน? เดี๋ยวนะ นี่มีนกับเขา...”

จ้าวสมุทรมองเพื่อนสนิทกับชายคนดังกล่าวสลับกันไปมาด้วยท่าทางมึนงง

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมเขาไม่เห็นเคยรู้เลย

หมับ!

สหภัฐคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อจ้าวสมุทร รั้งอีกคนขึ้นจนตัวลอย แถมยังตั้งท่าง้างหมัดใส่อีกรอบด้วยท่าทางหัวร้อน

การกระทำที่ทำให้มีนารีบเข้าไปกอดแขนสหภัฐเอาไว้ ก่อนจะรั้งให้ออกห่างจากเพื่อนสนิททันที

“เธอปล่อยเพื่อนเราเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

หญิงสาวเอ่ยห้ามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

นี่มันอะไร อยู่ๆ ก็มาทำร้ายกันแบบนี้มันหมายความว่ายังไงกัน

สหภัฐชะงักหมัดลงในทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม

เพื่อนงั้นหรอ

“เพื่อนแล้วไปกอดกับมันทำไม”

สหภัฐเอ่ยถามเสียงห้วน อารมณ์หงุดหงิดยังไม่จางหาย

“ใครกอดใครคะ” มีนาทำหน้างง

“แล้วนี่พี่มาที่นี่ได้ยังไง”

มีนาเป็นฝ่ายจ้องสหภัฐเขม็ง

ไหนอีกฝ่ายบอกว่าจะนอนพักอยู่ที่คอนโดไงล่ะ แล้วมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง

สหภัฐพ่นลมหายใจหนักๆ

มือหนากำหมัดแน่น ยามปรายตามองชายหนุ่มตรงหน้านิ่งๆ

จ้าวสมุทรกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แววตาที่อีกฝ่ายมองมาเหมือนอยากจะบีบคอเขาให้ตายคามือ

ท่าทางของเพื่อนและสรรพนามที่ใช้ในการพูดคุย ทำให้เขาเชื่อสนิทใจว่าทั้งสองคงรู้จักกันจริง ไม่ใช่เพียงการแอบอ้างของใคร

“เราเป็นเพื่อนกันจริงๆ นะครับ แค่เพื่อนสนิทเท่านั้น” จ้าวสมุทรยกยิ้มแหยๆ

เขาคุ้นหน้าคุ้นตาอีกฝ่ายดี จะมีใครในมหาวิทยาลัยบ้างที่ไม่รู้จักเดือนนิเทศปี 4 ที่เป็นที่เลื่องชื่ออย่างสหภัฐ

แต่ที่น่าแปลกใจคือ คนดังในมหาวิทยาลัย แบบนั้นมารู้จักสนิทสนมจนถึงขั้นเอ่ยคำว่าแฟนออกมากับเพื่อนสนิทของเขาได้อย่างไรต่างหาก

ครามผละมือออก ก่อนจะหันมาจ้องหน้ามีนเขม็ง

“เรานั่นแหละที่มาทำอะไรในที่แบบนี้ แล้วทำไมไปไหนมาไหนถึงไม่บอกพี่ก่อน” สหภัฐสบตาหญิงสาวข้างกายดุๆ

“ทีพี่ยังมาไม่บอกกันเลย แล้วทำไมเราต้องทำด้วย”

มีนายกมือขึ้นกอดอก ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกงอน

“มีน”

“อะไรเล่า”

ท่าทางดื้อดึงของอีกฝ่าย ทำเอาสหภัฐของขึ้นมากกว่าเดิม

ชายหนุ่มคว้าข้อมือเล็กของมีนามาบีบไว้แน่น ก่อนจะพาเดินออกมาข้างนอก ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่เริ่มทยอยแยกย้ายกันกลับไปสนุกกับเสียงเพลงตามเดิมราวกับการทะเลาะกันของใครสักคนกลางร้านเป็นเรื่องปกติที่เจอได้ในชีวิตประจำวัน

จ้าวสมุทรได้แต่มองตามเพื่อนไปจนสุดสายตาด้วยความเป็นห่วง

แววตาของสหภัฐบ่งบอกความรู้สึกทุกอย่างได้เป็นอย่างดี อีกฝ่ายดูไม่ต้องการให้เขาเข้าไปยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของคนทั้งสองแต่อย่างใด

มันคงดีกว่าหากเขาจะใจเย็นรอคุยเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้อีกทีแทนที่จะรั้นตามเพื่อนสนิทไป

มีนคบกับพี่ครามอยู่จริงๆ น่ะหรอ

เรื่องนี้ลิลล์ต้องตอบคำถามแทนมีนาได้อย่างแน่นอน